MorphOS tak jak AmigaOS jest dosyć "kopiowalny". Zastanawiam się tylko jak skopiować te całe softlinki (czy jak tam to się nazywa). Prawdę mówiąc to nawet sam nie wiem kiedy ona się pojawiły w naszych ami-systemach. Dawno temu, za czasów AmigaOS3 nie przypominam sobie żeby gdzieś taki twór był używany. Są całkiem przydatne ale wstyd się przyznać, że nawet nie wiem jak się je kopiuje. Potrafię tylko stworzyć (ln -s). 🙂
No, ale czasem wygrywa lenistwo 
Jeżeli chodzi o MorphOSa to lenistwo mnie nigdy nie ogarnia. Ale faktycznie czasem człowiek po kolejnym popierdzielonym dniu po prostu nie ma już siły robić nic kreatywnego. 🙂 Chociaż dzięki temu, że zawsze mam codzienny backup dysku Pegasosa to robię update bez zastanawiania się, bo w razie jakiegokolwiek problemu przywracam zawartość dysku z backupu i wszystko gra.
Konkretnie to nie odpowiem, bo nie patrzyłem na tę Pandę3D i chyba nie czuję się kompetentny żeby ocenić ile brakuje nam do ogarnięcia tego silnika. Ale generalnie z tym całym 3D wspieranym akcelerometrem, OpenGLami jest tak, że są dwie epoki. Przynajmniej ja to tak dzielę.
Pierwsza epoka to 3D bez vertex/pixel shaderów. Wszystkie te OpenGL 1.x, Voodoo, Permedie, pierwsze Radeony, Rage, Rivy, GeForce to właśnie świat bez shaderów. Pisze się pod to (moim zdaniem) trochę łatwiej ale kontrolę nad tym co się robi na ekranie ma się znacznie mniejszą i geometria liczona jest nadal procesorem, a tylko samo renderowanie na ekran jest robione akceleratorem.
Druga epoka to 3D z vertex/pixel shaderami. I to są właściwie wszystkie dzisiejsze urządzenia i silniki czy biblioteki 3D. Tutaj trzeba się więcej narobić, trzeba robić rzeczy, które w pierwszej epoce robiły się właściwie same. No ale za to można zrobić dosłownie wszystko i tak jak się chce. Dodatkowo procesor zostaje odciążony z obliczeń geometrii (chociaż tutaj musiałby się wpowiedzieć fan drugiej epoki).
O co chodzi z tymi shaderami? Może tak obrazowo i historycznie:
1. Software rendering – można zrobić wszystko z każdym pixelem na ekranie ale jest to strasznie wolne.
2. Bez shaderów – można zrobić znacznie mniej i nie ma swobodnego dostępu do każdego pixela na ekranie ale prędkość jest kilkakrotnie większa niż w 1.
3. Z shaderami – można zrobić wszystko to co w punkcie 1 i mieć prędkość jeszcze większa niż w punkcie 2.
Shadery po prostu znów dają programiście pełnię władzy nad tym co się robi na ekranie, dając jednocześnie prędkość.
Generalnie świat nie pamięta już o tym, że istniała pierwsza epoka. Jeżeli ktoś używał technik z pierwszej epoki to tylko dlatego, że na niektórych platformach mobilnych był jeszcze OpenGL ES 1 (stare Androidy, iPhone2G i 3G). No ale w tej chwili już każde wspierane jeszcze urządzenie mobilne ma OpenGL ES 2. W przypadku APple pierwszym urządzeniem takiem jest iPhone3GS, który pojawił się 4 lata temu. W tej chwili jest najstarszym wspieranym jeszcze urządzeniem. iPhone2G/3G i odpowiadające im iPody touch nie są już wspierane (i tak długo były). Androidowe urządzenia oficjalne wsparcie tracą jeszcze szybciej. W związku z tym naprawdę nie ma już powodu do tego żeby dotykać pierwszej epoki.
TinyGL jest moim zdaniem świetne, rozwinęło się wspaniale i działa bardzo ładnie. No ale co tu dużo gadać – to pierwsza epoka. Jak się samemu coś robi od początku to kij z tym – człowiek to sobie zrobi. No ale jak trzeba coś przeportować nowszego to robi się problem, bo to co dzisiaj jest ciągle rozwijane to prawie na pewno używa shaderów i wymaga czegoś nowszego niż OpenGL 1.4 (któremu mniej więcej odpowiada TinyGL).
Dodam, że ja nigdy nie dotknąłem drugiej epoki właśnie ze względu na to, że i tak musiałbym zrobić wersję dla MorphOS. Czy jest to trochę kula u nogi. Ale z drugiej strony programowanie w "bezshaderowych" zasadach mi się podoba. 🙂 Ma w sobie coś specyficznego. Ja przywykłem do tej niemocy w pewnych sytuacjach i ograniczeń. To jest może chore ale mi się to bardziej podoba. Chociaż kto wie – może jakbym spróbował popisać inaczej to też by mi się spodobało.
Jesli nie chcesz korzystac z ECHO to mozesz wynik requestfile wyslac do zmiennej srodowiskowej i odczytaj ja juz w 7zip za pomoca $zmienna.
Rowniez wtedy cudzyslowia znikaja "automagicznie"
No faktycznie! Jakie to proste. 🙂 No i faktycznie można byłoby do tego użyć zmiennej środowiskowej. Dzięki za uświadomienie.

Tym bardziej, że taki "przeskok" to kwestia 15 minut. 🙂
po wykonaniu tej linijki do archiwum.lha zostanie spakowany plik wybrany w requestfile
No tak, to kumam. Używam tego RequestFile. Nie rozumiem tylko dlaczego razem z ECHO RequestFile zwraca nazwę wybranego pliku bez cudzysłowia, a normalnie z cudzysłowiem.
Oba rozwiązania wcisnęły mnie w fotel. 🙂 Dzięki wielkie. Spróbuję z tym ECHO, a skrypt przekonuje mnie do tego, że chyba warto dotknąć Lua, bo taki język skryptowy w systemie to wręcz skarb.
A tak swoją drogą to nie bardzo kumam dlaczego to ECHO sprawia, że cudzysłów znika (sprawdziłem – faktycznie tak jest). 🙂
BIerzesz ikonkę typu "Project", zmieniasz jej nazwę na "x-amigaos-library.info" i wrzucasz do katalogu "SYS:Prefs/Presets/Deficons/application". Od tej pory wszystkie biblioteki AmigaOS 68k będą wyświetlały taką ikonę przy nazwie. Tak samo robisz ikonkę dla natywnych bibliotek MorphOSa tylko nadajesz jej nazwę "x-morphos-library.info".
Jeżeli chcesz wiedzieć jak nazywać defikonki to w menu Ambienta:
Settings -> Ambient -> Mime
i tam sobie rozwijasz drzewa i te wszystkie elementy listy to właśnie nazwy jakie powinny mieć defikonki dla poszczególnych typów plików.
Tak, wiem. Najchętniej kupiłbym od Ciebie, bo nie ma ryzyka. Ale mi się nie pali i szukam takiego z G4/1,67GHz, 1440×900 i 128MB VRAM.
Ooo coś takiego właśnie chodziło. Bardzo przydatny i konkretny tekst. Dzięki wielkie.
Wielkie dzięki za opis. Na pewno po niego sięgnę gdy przygarnę wreszcie jakiegoś PowerBooka. A co do ostatniej uwagi to w pełni się zgadzam. Absolutnie obowiązkowo taka instalacja powinna być krótko, konkretnie, w punktach opisana w dokumentacji.
Gdybym znalazł PowerBooka takiego jak chcę to też bym zaczął szukać chętnego na mojego Pegasosa II G4. Działa bez zarzutu (dlatego też tak bardzo się nie spieszę z szukaniem Maka do MOSa).
Ale wystawienie HotSpota WiFi na telefonie, a potem skorzystanie pod MorphOSem z WiFI (przez dodatkową kartę) nie zadziała?
Nooo proszę. Jaka ciekawa niespodzianka. Ale Pegasos musi się raczej spalić żeby dało się przenieść licencję. Zdjąć licencję z działającego Pegasosa raczej się nie da? 🙂
Dzięki za rady. Na pewno wszystkie wezmę pod uwagę. Artykuł już wcześniej czytałem i na pewno każde jego zdanie też potraktuję jak cenną radę. Co do odbioru osobistego to masz 100% racji. Kupowanie używanego sprzętu od kogoś nieznajomego to trochę kot w worku. Zwłaszcza gdy nie można sobie pozwolić na wpadkę, bo fundusze są mocno ograniczone. No chyba, że się kupuje od kogoś znajomego czy zaufanego. Jak na przykład od Pampersa. Wtedy odbiór osobisty nie jest aż tak istotny.
No nic, będę się nadal rozglądał. Dzięki.
Copyright 2014 - Wszelkie prawa zastrzeżone MorphOS.pl
